• O zlocie

    Ponad rok temu widzieliśmy się w Niepołomicach na tzw. Obywatelskich Dniach Skupienia. W tym roku - mamy nadzieję - spotkamy się ponownie, choć w nieco węższym gronie i lekko zmienionej formule.

     

    Tym razem chcemy ćwiczyć się w zdolności do komunikacji mimo różnic. Zagadnienie to (a właściwie wyzwanie) niestety raczej zyskuje niż traci na aktualności...

     

    Tak jak rok temu rezerwujemy czas i na wspólną lekturę ważnych tekstów, i na wykłady zaproszonych gości, i na open space'y, i na wieczorne rozmowy przy ognisku.

  • Program

    Zamek Królewski, Niepołomice

    9-10 września 2019 roku

     

    Zlot oficjalnie rozpoczniemy w poniedziałek rano, ale chętnych zapraszamy już od niedzieli wieczorem. Będzie czas na spokojne rozmowy. Czekamy na Was od 19.00 w osadzie na podzamczu.

    9 września (poniedziałek)

     

    10.30-11.30 - wspólna poranna kawa [sala rycerska]

    11.30-12.00 - oficjalne otwarcie spotkania [dziedziniec]

    12.00-12.45 - poznawanie się [dziedziniec]

    12.45-13.00 - przerwa

    13.00-14.35 - wspólne czytanie tekstów o dialogu [różne miejsca]

    14.35-15.15 - obiad [sala rycerska]

    15.15-18.00 - inwentaryzacja działań i kompetencji w obszarze komunikacji mimo różnic [sala akustyczna]

    18.00-18.15 - przerwa

    18.15-19.30 - open space cz. 1 [różne miejsca]

    19.30-20.15 - przerwa

    20.15-21.15 - spotkanie o wybaczaniu z udziałem pani Wandy Traczyk-Stawskiej, prof. Bogdana de Barbaro i ks. Jacka Siepsiaka SJ. Prowadzi: Michał Okoński [dziedziniec]

    od 21.15 - rozmowy przy ognisku

    10 września (wtorek)


    7.30-8.00 - dla chętnych - modlitwa Taizé [sala po schodkach]

    8.00-8.30 - dla chętnych - bieganie [start na dziedzińcu]

    8.00-9.00 - wspólna poranna kawa [sala rycerska]

    9.00-10.00 - open space cz. 2 [różne miejsca]
    10.00-11.00 - O "słowach niewinnych", czyli jak subtelne zmiany słów i kontekstu mogą zwiastować zbrodnie - wykład Konstantego Geberta z komentarzem Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara [sala akustyczna]

    11.00-11.30 - przerwa
    12.05-14.15 - warsztaty bazujące na metodach Nansen Centre for Peace and Dialogue:

    • warsztat narzędziowy [sala akustyczna]
    • warsztat przeżyciowy [sala jagiellońska]

    14.15-14.45 - obiad
    14.45-16.30 - wspólne planowanie i podsumowanie [dziedziniec]

       

  • WSPÓLNE CZYTANIE TEKSTÓW O DIALOGU

    9 września, 13.00-14.35

    Chcemy rozmawiać o dialogu wspierani refleksją mądrych ludzi i lekturą ich tekstów. Tekstów gęstych, dających do myślenia. Będziemy pomagać sobie wzajemnie w ich zrozumieniu i zapewne pięknie się o nie spierać.

     

    W tym roku czytamy poniższych autorów:

    • ks. Józef Tischner (informacja i teksty poniżej) - prowadzenie: Maria Karolczak i Dobrosław Kot [sala akustyczna]
    • Dietrich Bonhoeffer (informacja i teksty poniżej) - prowadzenie: Piotr Ciompa i Martyna Rubinowska [sala freskowa]
    • William Hazlitt (tekst "O przesądach"- prowadzenie: Piotr Górski [dziedziniec]
    • Miki Kashtan (fragment książki "Niezwykle świadome życie") - prowadzenie: Agnieszka Rzewuska-Paca [dziedziniec]
    • David Howe, Erich Fromm, Stephen R. Covey i Joachim Bauer (teksty) - prowadzenie: Jac Jakubowski [sala jagiellońska]

    Każda z sesji wspólnego czytania będzie trwać około 45 minut. Oznacza to, że można wziąć udział w dwóch sesjach.

    Józef Tischner

    Podążając tropem tekstu Józefa Tischnera, spróbujemy pogłębić zagadnienie spotkania z drugim i zobaczyć, co się dzieje z człowiekiem, któremu odmówiono dialogu albo któremu wydaje się, że odmówiono mu dialogu. Może wtedy łatwiej będzie zrozumieć niektóre ze zjawisk, które wokół siebie obserwujemy.

     

    Podczas spotkania zamierzamy przeczytać wspólnie fragment pt. "Dom" i zestawić je z fragmentem pt. "Dom jako kryjówka". Być może zdążymy jeszcze poprzyglądać się zmianie warsztatu pracy na kanwie dwóch innych fragmentów: link i link.

     

    Jako kontekst do rozmowy mogą posłużyć też dwa inne fragmenty ("Świat - ziemia obiecana" oraz "Ziemia odmowy"). W trakcie spotkania zamierzamy tylko o nich napomknąć, ale jeżeli ktoś chciałby je przeczytać, tym lepiej.

     

    O tym, kim był Józef Tischner, można przeczytać np. tutaj albo tutaj. Można też obejrzeć to nagranie.

    Dietrich Bonhoeffer – znak sprzeciwu w państwie niedemokratycznym. Jak niemiecki pastor jednoczył polską opozycję w latach 70. i co nam może powiedzieć dziś?

    „To był błąd, że przyjechałem do Ameryki. Ten trudny okres historii mego narodu muszę przeżyć razem z chrześcijanami w Niemczech. Nie miałbym prawa uczestniczyć w odbudowie życia chrześcijańskiego w Niemczech po wojnie, gdybym nie dzielił z moim narodem prób, przez które będzie musiał iść teraz. (…) Chrześcijanie w Niemczech staną przed alternatywą straszliwą: będą musieli albo chcieć klęski własnego kraju, po to, by mogła przeżyć cywilizacja chrześcijańska, albo chcieć zwycięstwa narodu i tym samym naszą cywilizację zniszczyć. Co do mnie wiem, którą alternatywę wybiorę. Nie mogę jednak dokonać tego wyboru, będąc bezpiecznym.” Tak pisał w czerwcu 1939 roku pastor Dietrich Bonhoeffer do amerykańskich przyjaciół, którzy próbowali go odwieść od zamiaru porzucenia dopiero co objętej katedry teologii na uniwersytecie w Nowym Jorku i powrotu do Niemiec. Temu postanowieniu był wierny. Zapytany w 1942 roku, o co się najbardziej modli, odpowiedział: „O klęskę mojego narodu”. On, zadeklarowany pacyfista, przystąpił do spisku na życie Hitlera z ludźmi dalekimi od zaangażowanego protestantyzmu – agnostykami, niewierzącymi, „liberałami”. Ten akces długo po wojnie pamiętali mu inni opozycyjni pastorzy, zarzucając akceptację dla przemocy. Aresztowany, został powieszony w więzieniu we Flossenburgu na kilka tygodni przed końcem wojny. Z więzienia pisze listy, które po wojnie odbijają się szerokim echem także poza protestantyzmem. W Polsce na początku lat 70. listy te inspirują środowiska katolików otwartych skupionych wokół Tadeusza Mazowieckiego czy Jerzego Turowicza, ale też pomarcowe środowisko Jacka Kuronia i Adama Michnika. To Bonhoeffer zbliża do siebie ludzi, którzy myśleli o tych drugich, że są nieprzyjaciółmi, a co najmniej obcymi. Tymczasem ta sama lektura potrząsa sumieniami osób z tak różnych parafii. Działając wspólnie, te środowiska mają w roku 1980 i później ogromny wpływ na wybory ideowe i etyczne ruchu Solidarności.

     

    Tekst „Dziesięć lat później”, na którym będziemy pracować, został napisany przez Bonhoeffera w grudniu 1942 jeszcze przed klęską pod Stalingradem, w środku najciemniejszej nocy. Są refleksjami nad wyborami etycznymi człowieka, który żyje w sytuacji ekstremalnej. Ci z was, którzy znajdą więcej czasu, mogą posmakować ducha bonhoefferowskiego w eseju Jacka Kuronia „Zło, które czynię”. Dla chętnych jest też fragment "Autobiografii" Jacka Kuronia, gdzie pisze o swoim spotkaniu z Bonhoefferem.

     

    Wytrwałym polecamy referat Joela Burnela na konferencji w Rzymie o wpływie Bonhoeffera na polską opozycję. Szczególnie rekomendujemy przeczytanie ostatnich dwóch części referatu pt. „Bonhoeffer i polskie społeczeństwo obywatelskie” oraz „Polska po 1989: co pozostało po dialogu i społeczeństwie obywatelskim”. Mogą być one dobrym punktem wyjścia do dalszych nieformalnych rozmów, do jakich wyborów dziś prowadziłby nas Bonhoeffer w Polsce w 2019 roku.

    David Howe, Erich Fromm, Stephen R. Covey i Joachim Bauer

    Przeczytamy wspólnie fragmenty czterech tekstów:

    • „Empatia. Co to jest i dlaczego jest taka ważna” Davida Howe’a,
    • "Mieć czy być" Ericha Fromma,
    • „Ósmy nawyk. Od efektywności do wielkości i odkrycia własnego głosu”  Stephena R. Covey’a,
    • „Empatia – co potrafią neurony lustrzane” Joachima Bauera.
  • INWENTARYZACJA DZIAŁAŃ I KOMPETENCJI

    9 września, 15.15-18.00

    Planujemy w możliwie zwięzłej i zarazem efektywnej formie opowiedzieć sobie nawzajem o różnych podejściach i metodach pracy oraz o działaniach związanych z komunikacją mimo różnic. Chodzi zarówno o takie przedsięwzięcia, które są już stosowane w Polsce, jak i o różne zagraniczne przykłady, które wydają się ciekawymi inspiracjami. Zachęcamy, by w drodze do Niepołomic o takich przykładach pomyśleć.

     

    Zależy nam na tym, by różne osoby usłyszały o swoim podejściu, ale także na tym, byśmy wspólnie stworzyli ich mapę/listę.

     

    Sesję zaczniemy od wprowadzenia Kuby Wygnańskiego, który naszkicuje mapę różnych typów działań w tej dziedzinie. Następnie usłyszymy kilka krótkich opowieści o wybranych działaniach i metodach*. W dalszej części sesji skupimy się na pracy w mniejszych grupach i uzupełnieniu mapy o kolejne znane nam przykłady z Polski i zagranicy.

     

    W czasie sesji poznamy bliższej:

  • OPEN SPACE CZ. 1

    9 września, 18.15-19.30

    W pierwszej części open space'ów zapraszamy Was do rozmowy na poniższe tematy.

     

    Etyczny kompromis czy nieetyczna bezkompromisowość? Dylematy lewicy i chadeków jako uczestników koalicji przeciw rządom autorytarnym w Chile 1988-1989 – Piotr Ciompa [sala freskowa]
    Od połowy lat 80. brutalność dyktatury Pinocheta zelżała - "darowano reszty kar, znów się można było śmiać". Wielu emigrantów mogło wrócić do kraju, a Chile odwiedził papież. Liberalni ekonomiści na służbie u dyktatora, wykształceni w USA, ożywili wzrost gospodarczy do niespotykanej w Ameryce Łacińskiej dynamiki. Pinochet, który w 1980 w trakcie wygranego przez niego referendum legalizującego zamach stanu z 1973 roku zapowiedział swoje odejście w 1988, zapragnął jednak uzyskać od narodu przedłużenie mandatu w nowym plebiscycie. Podzielona opozycja szybko musiała opracować strategię. Wobec gospodarczych i społecznych sukcesów reżimu uzasadniającego tymi argumentami skuteczność przemocy w życiu publicznym zapowiadała się dramatyczna klęska demokratów. Open space będzie o tym, jak do niej nie doszło, jak katolicy, którzy w pierwszych tygodniach poparli zamach Pinocheta, i marksiści przełamali wrogość wobec siebie. Open space rozpocznie się w formie krótkiej gawędy wspartej skromną prezentacją przypominającą kluczowe fakty z rozmów ponad podziałami lewicy i chadecji ws. wspólnych działań przeciw reżimowi, by przejść w warsztat oceniający przyjętą strategię opozycji demokratycznej i poniesione przez lewicę i chadeków koszty kompromisu, a następnie w niemoderowane dyskusje bilateralne bądź w grupach przy ognisku o wnioskach na dziś dla opozycji demokratycznej w niedemokratycznych państwach.

     

    Co zrobić, by mieszkańcy małych miejscowości chcieli rozmawiać ze sobą o sprawach publicznych? – Jacek Królikowski [sala akustyczna]
    Z perspektywy projektów FRSI dostrzegamy pogłębiającą się w ostatnich kilku latach niechęć mieszkańców małych miejscowości do dialogu w ważnych sprawach publicznych. Jak wynika z badań jakościowych realizowanych dla nas przez „Stocznię” jednym z powodów jest przenoszenie na poziom lokalny pewnych zachowań z „polityki centralnej”, w której dobro publiczne ustępuje miejsca bezwzględnej walce o władzę, w której nie rozmawia się o tym, co rzeczywiście ważne dla rozwoju, w której przeciwników traktuje się jak wrogów. Ponadto obawy przed spotkaniem się i rozmową podsyca doświadczenie z mediów społecznościowych, w których można bezkarnie obrażać, odwoływać się do uprzedzeń itp. Stąd pytanie co można zrobić, by przywrócić wiarę w sens rozmowy o sprawach publicznych, rozmowy, która jest dobrym doświadczeniem, która zbliża i pomaga porozumieć się w sprawach ważnych dla całej społeczności.
     
    Szkoła, w której uczymy się rozmawiać… jak ją zbudować? – Zofia Grudzińska [dziedziniec lub piwnica]
    Czy w dzisiejszej szkole rozmawiamy ze sobą – nie w znaczeniu załatwiania spraw codziennych, ale o kwestiach, które mogą nas różnić, które budzą wątpliwości? Raczej nie, bo – jak się usprawiedliwiamy – podstawa programowa zbyt obszerna. Ale czy to nie jest zbyt łatwa wymówka? Są klasy, w których jest czas na rozmawianie. To wcale nie są klasy geniuszy, którzy się szybciej uczą. Można po prostu postawić na rozmawianie. Zbudujmy wspólnie taką szkołę!

     

    Convergent Facilitation, czyli podejmowanie decyzji przez włączanie odmiennych opinii i sprzeciwu – Magda Barańska i Marta Kułaga [do potwierdzenia]

    Czy możliwe jest podejmowanie grupowych decyzji inaczej niż przez głosowanie? Jak szukać rozwiązań, na które zgodzą się wszyscy? Co jeśli część osób ma bardzo odmienne poglądy albo kilka osób sprzeciwia się proponowanym rozwiązaniom? Przyjrzymy się temu procesowi na konkretnym przykładzie.

     

    RozmawiajMY – prof. Andrzej Jacek Blikle i Jacek Jakubowski [sala akustyczna]

    Celem naszego projektu jest uruchomienie obywatelskiej inicjatywy, której zadaniem byłoby przygotowywanie jak największej liczby osób do konstruktywnej rozmowy w sytuacji wyraźnej różnicy zdań, poglądów, sposobów opisu rzeczywistości. Projekt jest adresowany do tych, którzy chcą się komunikować w sposób pozytywny, ale nie zawsze wiedzą, jak to robić w praktyce.

    Do współpracy w projekcie zapraszamy wszystkie środowiska trenerów, coachów, terapeutów, a także liderów, animatorów, tutorów, doradców. Może wziąć w nim udział każdy, kto chce przyczynić się do przeciwdziałania podziałom, rosnącej nienawiści i dezintegracji społecznej.

     

    Jak wyrażać sprzeciw i nie niszczyć sfery publicznej – Piotr Górski [do potwierdzenia]

    Jak mogą manifestować swoją niezgodę nasi przeciwnicy ideowi? Albo odwracając perspektywę: w jaki sposób powinnam lub powinienem wyrażać swój sprzeciw na propagowanie wartości, które uważam za niewłaściwe lub wręcz szkodliwe czy niebezpieczne? Czy sprzeciw musi prowadzić do pogłębienia konfliktu?

  • OPEN SPACE CZ. 2

    10 września, 8.00-9.00

    W drugiej części open space'ów zapraszamy Was do rozmowy na cztery tematy.

     

    Prewencja i przeciwdziałanie radykalizacji – Jacek Purski i Przemysław Witkowski
    Chcemy porozmawiać o radykalizacji w kontekście naszego bezpieczeństwa, strategiach wyjścia (EXIT) osób zradykalizowanych z grup ekstremistycznych, radykalizacji jako procesie prowadzącym przez ekstremizm do aktów terroru oraz rozwiązaniach systemowych i metodach pracy edukacyjnej (wczesna prewencja).

     

    Żyrafy i szakale w necie – jak żyć? – Katarzyna Sztop-Rutkowska
    Internet to współczesna agora, na której bardzo często dyskutujemy żarliwie o ważnych sprawach nie tylko dla nas, lecz także dla naszych społeczności czy wielkich grup. Wpływa to niezwykle mocno na jakość życia publicznego i demokracji w Polsce. Niestety pełno na niej hejtu, nienawiści, obelg. Tak często nie udaje nam się prowadzić w internecie konstruktywnych dyskusji, zwłaszcza z osobami, które mają inny niż my zestaw wartości i poglądów. Tytuł open space'a nawiązuje do NVC, czyli komunikacji bez przemocy. Czy możliwe jest skorzystanie z NVC w internetowych dyskusjach? Czy warto zrezygnować z bycia szakalem na Twitterze czy Facebooku? Jak konstruktywnie rozmawiać w świecie wirtualnym o polityce, religii czy demokracji?
     

    Uniwersytety ludowe, relikt przeszłości czy uniwersalna metoda edukacji tradycją sięgająca sokratejskiej majeutyki? – Ewa Smuk-Stratenwert

    Czego i jak uczyć we współczesnych uniwersytetach ludowych, jak uczyć się współpracy, budowania wspólnoty, kultury dialogu i debaty - na te pytania chciałaby rozmawiać z uczestnikami panelu Ewa Smuk Stratenwerth, założycielka Ekologicznego Uniwersytetu Ludowego.

     

    Kręgi Naprawcze, czyli o wzajemnym słuchaniu tego, co do siebie nawzajem mówimy – Magda Barańska i Janusz Księżopolski

    Jak sprawić, żebyśmy słyszeli siebie nawzajem w rozmowie? Jak mieć pewność, że to, co mówimy, zostało usłyszane przez drugą osobę? Opowiemy, czym są Kręgi Naprawcze, a w szczególności proces dialogowy, i zaprosimy do wypróbowania go.

     

    Nasze rozmowy z homofobami podsumowanie projektu stowarzyszenia rodziców osób LGBT starających się znaleźć wspólny język z oponentami – Elżbieta i Marek Błaszczykowie

    Jesteśmy rodzicami trójki dzieci i dziadkami ośmiorga wnuków oraz działaczami My, Rodzice - stowarzyszenia matek, ojców i sojuszników osób LGBTQIA. Od ponad dwóch lat próbujemy rozmawiać z drugą stroną - Rycerzami Chrystusa, stowarzyszeniem Stop seksualizacji dzieci, działaczami katolickimi. Chcemy opowiedzieć o doświadczeniu kilkunastu rozmów twarzą w twarz.

  • WARSZTATY BAZUJĄCE NA METODACH NANSEN CENTRE FOR PEACE AND DIALOGUE

    10 września, 11.30-14.00

    Drugiego dnia zlotu chcemy podzielić się tym, czego nauczyliśmy się od trenerek facylitacji dialogu z norweskiego Nansen Center for Peace and Dialogue.

     

    W trakcie warsztatu narzędziowego Agata Urbanik i Dorota Whitten opowiedzą o prostych narzędziach dotyczących rozmowy mimo różnic, które facylitatorzy Nansen Centre od lat wykorzystują w swojej pracy z sytuacjami konfliktowymi.

     

    Podczas warsztatu przeżyciowego Maja Zabokrzycka i Kasia Pliszczyńska poprowadzą sesję tzw. dialogu publicznego, czyli rozmowę mimo różnic w naszym własnym gronie. Proponujemy, by tematem tej rozmowy była sytuacja osób LGBT w Polsce.

     

    Warsztat narzędziowy odbędzie się w sali akustycznej, a przeżyciowy - w sali jagiellońskiej.

  • Informacje praktyczne

    Poniżej znajdziecie informacje: jak dojechać, gdzie zanocować i gdzie zjeść.

    Jak dojechać?

    Autem:

    • dojazd od zachodu z autostrady A4 z węzła Wieliczka na DK 94 i w Wieliczce skręt na DW 964 (ok. 12 km) lub z węzła autostrady A4 Targowisko na DK 75 (ok. 7 km)
    • dojazd od Nowej Huty lub od Sandomierza - skręt w Pasterniku na DK 75 (ok. 7 km)

    Bezpłatne parkingi znajdują się m.in. przy Zamku Królewskim, Małopolskim Centrum Dźwięku i Słowa, ul. Spółdzielczej, ul. Pięknej i pl. Zwycięstwa (obok Ratusza).

     

    Komunikacją zbiorową (z Krakowa):

     
    Busem z Warszawy
    Udało nam się zorganizować dla chętnych jeden bus, który wyruszy z Warszawy do Niepołomic w poniedziałek ok 6.30 i będzie wracał we wtorek o 17.30. Mamy do dyspozycji kilkanaście miejsc. Chętnych zapraszamy do kontaktu mailowego z nami (zlot.niepolomicki@gmail.com). Decyduje kolejność zgłoszeń. Bus będzie przez nas opłacony.

     

    Gdzie zanocować?

    Hotel Zamek Królewski, ul. Zamkowa 2, Niepołomice, tel. 12 261 98 00

     

    Hotel Novum, ul. Grunwaldzka 15H, Niepołomice, tel. 12 279 89 00

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 0,8 km

     

    Gospodarstwo Agroturystyczne, ul. Na Tamie 2B, Niepołomice, tel. 504 336 292, agroturystyka.niepolomice@onet.pl

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 1,3 km

     

    Pokoje Gościnne Centrum Kółko, ul. Wiśniowa 22, Niepołomice, tel. 531 700 387, 502 498 094, pokoje.niepolomice@gmail.com

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 2,2 km

     

    Willa Ostoja, ul. Droga Królewska 77, Niepołomice, tel. 500 600 092, info@ostoja.niepolomice.pl

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 5,2 km


    Hotel Zajazd Celtycki, Zakrzów 343, Podłęże, tel. 12 251 18 16, 668 811 821, zajazdceltycki@wp.pl

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 5,6 km

     

    Dom gości Opactwa św. Wojciecha Mniszek Benedyktynek, Staniątki 299, Niepołomice, tel. 12 281 80 58
    Zamek Królewski w Niepołomicach – 6,1 km

     

    Motel Pod Dębem, Zagórze 4, Niepołomice, tel. 12 451 75 66, info@motel.krakow.pl

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 6,4 km

     

    Hotel Azalia, Szarów 343, Brzezie, 12 284 14 23, kontakt@hotelazalia.pl

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 6,9 km

     

    Bobrowe Rozlewisko, Zabierzów Bocheński 570, tel. 665 126 945, recepcja@bobrowe-rozlewisko.pl
    Zamek Królewski w Niepołomicach – 9,5 km

     

    Dom Eko-Energetyczny Eturia Sp.z o.o., Suchoraba 12, Niepołomice, tel. 693 994 199, rlobocki@eturia.pl

    Zamek Królewski w Niepołomicach – 10 km

    Gdzie zjeść?

  • Partnerzy

    Tegoroczny Zlot Niepołomicki wspierają:

    Urząd Miasta i Gminy
    w Niepołomicach

    Fundacja
    Zamek Królewski
    w Niepołomicach

  • Kontakt